Wyszukaj

Jak szukać?»

Aktualnie jesteś: » HITY GOFINU

HITY GOFINU

A
A
A
poleć artykuł  
drukuj artykuł
Korekta kosztów a księgi rachunkowe
Gazeta Podatkowa nr 63 (1000) z dnia 8.08.2013

Przepisy nakazują korektę kosztów uzyskania przychodów dotyczących niezapłaconych faktur. Księgowi mają wątpliwości, czy i jak ujmować ją w księgach rachunkowych. Wszystko zależy od rozwiązań przyjętych przez jednostkę. Trzeba jednak pamiętać o tym, że korekty kosztów w związku z ich niezapłaceniem w odpowiednim terminie dokonuje się w rachunku podatkowym. W księgach rachunkowych nie należy zatem na tę okoliczność wyksięgowywać kosztów czy też księgować przychodów (gdy koszty podatkowe są niższe od kwoty korekty).


Co wynika z przepisów?

Nie ma żadnych przepisów szczegółowych w kwestii zapisów dokonywanych w księgach rachunkowych dla potrzeb ustalania korekty kosztów podatkowych na podstawie art. 24d ustawy o pdof (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) oraz art. 15b ustawy o pdop (Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.). Regulacje te zobowiązują podatników do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów danego miesiąca o kwotę wydatków nieopłaconych w odpowiednich terminach. Przy czym, jeśli kwota zmniejszenia przekracza wartość kosztów podatkowych danego miesiąca, kwotę przekraczającą te koszty należy zaliczyć do przychodów podatkowych.

Gdy po dokonaniu zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów podatkowych zobowiązanie zostanie uregulowane, w miesiącu zapłaty należy "odwrócić" dokonaną korektę, tj. zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę dokonanego uprzednio zmniejszenia kosztów lub zwiększenia przychodów.

Przywołane przepisy dotyczą wyłącznie podatkowego ujęcia korekt wynikających z niezapłaconych faktur. W ustawie o rachunkowości ani w żadnych przepisach wykonawczych nie zostały określone wskazówki w zakresie ewidencji w księgach rachunkowych tych zdarzeń. Warto pamiętać, że księgi rachunkowe powinny być prowadzone w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy (art. 24a ust. 1 ustawy o pdof oraz art. 9 ust. 1 ustawy o pdop). Jednak ustalenie zasad prowadzenia ewidencji księgowej, szczególnie w kwestiach nieuregulowanych wprost w przepisach ustawy o rachunkowości, należy do podatnika (kierownika jednostki).


Ewidencja analityczna czy pozabilansowa?

Zazwyczaj wydatki, które są kosztami bilansowymi, lecz nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rachunku podatkowym, ujmuje się w ewidencji analitycznej prowadzonej do kont kosztów bilansowych jako NKUP. Podobnie postępuje się z przychodami bilansowymi niestanowiącymi przychodów podatkowych. Ewidencja ta nie zawsze jest wyłączną podstawą do ustalenia dochodu podatkowego, są bowiem koszty i przychody nieujmowane w księgach rachunkowych, a stanowiące koszty lub przychody dla celów podatku dochodowego w danym okresie sprawozdawczym - te trzeba ujmować w prowadzonej w dowolnej formie ewidencji pozabilansowej i uwzględniać "statystycznie" przy ustalaniu dochodu podatkowego. Możliwe jest też prowadzenie ewidencji pozabilansowej dla wszystkich kosztów i przychodów inaczej kwalifikowanych dla celów bilansowych i podatku dochodowego. Decyzja w tej kwestii należy do kierownika jednostki.

 


Wydatki wyłączone z kosztów podatkowych z powodu niezapłacenia ich w odpowiednim terminie stanowią nadal koszty bilansowe. Przychody podatkowe wykazywane w sytuacji, gdy kwota korekty przewyższa wielkość kosztów podatkowych danego miesiąca, nie stanowią przychodu bilansowego.


Koszty niestanowiące kosztów podatkowych z powodu zastosowania art. 24d ustawy o pdof lub art. 15b ustawy o pdop mogą być ujmowane w ewidencji bilansowej na kontach analitycznych jako NKUP. Po zapłacie byłyby przeksięgowywane z powrotem na konto KUP (jest to możliwe tylko w ciągu danego roku). Podstawą tego zapisu mógłby być dowód PK. Warto jednak zauważyć, że gdy korekta będzie większa od wartości kosztów podatkowych danego miesiąca i trzeba będzie wykazać przychód z tego tytułu, nie zostanie on ujęty w ewidencji bilansowej. Trzeba go będzie doliczyć "statystycznie" w rachunku podatkowym. Problemy z właściwym ujmowaniem zdarzeń związanych z korektą w ewidencji analitycznej powstać też mogą w momencie zapłaty wydatku, który uprzednio spowodował konieczność korekty. Mając na względzie fakt, że taka ewidencja jest bardzo pracochłonna i musiałaby być i tak uzupełniana przez odpowiednią ewidencję pozabilansową, moim zdaniem wygodniejszym rozwiązaniem dla podatników prowadzących księgi rachunkowe jest ustalanie wszystkich korekt wynikających z art. 24d ustawy o pdof lub art. 15b ustawy o pdop pozabilansowo, tj. w odrębnej ewidencji czy zestawieniu. Wtedy w celu ustalenia dochodu podatkowego należałoby:

1) ustalić koszty uzyskania przychodów i przychody podatkowe na podstawie zapisów wynikających z ewidencji bilansowej (syntetycznej i analitycznej),

2) na podstawie danych z ewidencji pozabilansowej pomniejszyć koszty podatkowe wynikające z ksiąg o kwoty niezapłaconych faktur lub powiększyć przychody podatkowe wynikające z ksiąg o kwoty z tego tytułu, albo powiększyć koszty o kwoty zapłacone, które uprzednio spowodowały korektę.

 

 
POLECAMY
P R E N U M E R A T A
www.czasopismaksiegowych.pl
HITY GOFINU - czytaj także:
HITY GOFINU - ARCHIWUM
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o., ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. 95 720 85 40, faks 95 720 85 60